Bir Mezur Daha

penceremin önünde uçuşan cümlelere

uzatmaya kalksam elimi

balık misali

kayıyor dilimin ucundan derin bir ah

başlıyor terennüm ve o doyumsuz segah

introda

sibemol keman nağmeleri

kanatlanıyor kuyruklu pianomun tuşlarına

dökülüyor kıyamet senfonisi yaprak yaprak

si re fa

unutup da siyah kürklü kadını

tren garında

fondiplemeli kadehleri ince belinden

yas tutmalı

ya da bırakmalıydım

topuğunda bir buse

zula etmeden portedeki anahtarı

paspasın altına

koda yok senyo yok

siyah yok beyaz yok

ve en önemlisi yokuz

dokuz kez yazdığım bu şarkıda

mırıldanırım finalde fade out

si- re- fa

sensizliğe bir adım, bir mezur daha...

Vaha

Comments