Bir Ney Hüznü

Ey yar, her gün istisnasız

Bir dergah gibi ziyaret ettiğim

Gözümün gözüne ilk ve son kez değdiği

O eski sokağa her varışımda

Kirpiklerimi kıskanırken çisil çisil yağmurlar

Bir ney hüznüyle

Bu onulmaz sevdanın çıkmazlarında gezerken

Bilesin

Gidersen bu şehrin kaldırımlarından

Oluk oluk boşluğa akarım

Bir kez gülmese de bana

Beni bu şehre bağlayan gözlerindir

Ne olur gitme bu sokaklarda kal

Geçtiğin yerlerden geçeyim

İçeyim kana kana içtiğin sulardan

Kendi halimde avunayım sessizliğimde

Ama olur da firak düşerse payıma

Bilesin

Gidersen, düşünmem bu şehri

Gözümü kırpmaz küle verip yakarım

Bütün avuntular bütün hüzünler

Yüreğimdeki hengamenin vaveylanın içinde

Kirpiklerimden esrik esrik kayıverirken

Seninle ilintili her şey

Cem olurken tekrar tekrar yüreğimde

Yinede her şeye rağmen

Bir kış güneşi gibi gelip geçeceksen içimden

Bilesin

Gidersen bent tutmaz sel olur

Bu şehirdeki bütün duvarları yıkarım