Bir Ölüm Ver Tanrım

Hislerim sevgimi ruhsuz biçmeden

Bir ölüm ver tanrım zorundan olsun

İsyanım dağları yıkıp geçmeden

Bir ölüm ver tanrım zorundan olsun

Süründür aşk ile aşkı vermeden

Salındır derya da damla görmeden

Kırlarım gönlüme çiçek sermeden

Bir ölüm ver tanrım zorundan olsun

Nefsime desinler kapım da itim

Doydukça güzele sallansın ipim

Bitmesin kışlarım savrulsun tipim

Bir ölüm ver tanrım zorundan olsun

Rüyayla uyutup açtırma gözüm

Yazdırma kaleme inlesin sözüm

Öyle bir dert ver ki olmasın çözüm

Bir ölüm ver tanrım zorundan olsun

Yarseverim suya değmesin kirim

Çürüsün içim de nefretle kinim

Bilmesin kimseler neciyim kimim

Bir ölüm ver tanrım zorundan olsun

02/05/2012

MALATYA