Bir Ömür Bir Sevdaydı
inkar etme ;
geçmişini dilini kültürünü yok sayma
gençliğine sevdiğine yeminle yürü
güzel insan bahtiyar ol yaşadığına
sıcak bir ilkbahar gününde
eskiden kalma bir istasyonda
sıcak bir kahve molasına kalan
iki kaderi belirsiz insan görüntüsü
bu yolculukta sensiz sefilliğin deminde
içimizdeki umudu tazelerken
ikimiz dertlerimizi bir yana atarsak
içimde halan yaşamakta olan ne varsa
aşk sevda dallarına uçan kuş misali
aynı durakta ''nerelisin'' suvaline yanıtımız
ikimizin uzaylı olduğumuz ortaya çıkınca
kimliğimizin menşeyide belirsizdi
aynı iki astronot araştırmacı gibi
hayal edilen uçuş umuda yolculuktu
ve sevinçlerimiz birbirini tamamlıyordu
alemin yorgunluğu hepsi üzerimize taşınmıştı
yorgun balayına çıkmış gibi
ikimiz ufuklara baka baka yürürken
ellerimiz birbirine değerken tutunur
yan yana uzay boşluğuna bakarak
maviliklerle tesselli oluyorduk
düşümüze düş sarardık
inkar etmedik uzaylı olduğumuzu
maviliklere bakarken
el ele tutuşumuz bir öykünün sonuydu
ikimiz kuş misali uçuyorduk
bu yolculuğun ilginç yanı
beklenen treni çoktan gitmişti
sevda deminde düşümüze kavuşan kuş gibi
yalnız kalışımız kimsenin olmadığı
biz bize yaşadığımız uzay rüyası
yaşadığımız mutluluğun teminatı uzay
ikimiz mavi bulutların üzerinde uçuyorduk
hep uçtuk bir ömür
ömrümüz uzay yolculuğunda
hep umuda yolculuktu
bir ömür bir sevdaydı
21/05/11 - Freidorf
*(inkar etme yok sayma/gözümü oy !canımı al !
canım gözüm senin olsun !)