Bir Romandı Bu..

Bir sevda romanıydı bu hiç başlamamış

Satırlarına tek bir harf bile yazılmamış

Başlığı nefretten oluşan bir kaç heceydi

Yani başlamayan bir romandı sevdamız..

Bir hayat hikayesiydi bu acılara katlanan bir gencin öyküsü;

Ağır aşklardan,sevdalardan güçlükle zafere çıkan

Aldığı darbelerle hayattan kopan bir gencin hikayesiydi

Başlamadan biten bir hayattı anlıycan..

Bir şarkıydı bu içinde isyandan başka söz olmayan

Çıkan her bir sözde insanın içini parçalayan

Tek bir cümleyle hayatını anlatan

Hiç başlamamış bir şarkıydı bu...

Bir trendi bu sadece raylardan başka bir yere gidemeyen

Gittiği yolda önüne ne çıkacağını bilmeyen

İntihar edenden tut köpeğine kadar!

Bir yoldu bu gittikçe bitmeyen....

Bir satranç oyunuydu bu rüyada şah mat olan

Piyon askerlerini tek tek yiyen bir kale

Üstüme durmadan gelen basit bir vezirdi

Şah'ını kaybeden bir oyuncuydum yani!..

Bir doğan güneşti bu birdaha aynı yerden doğmayan

Doğsa bile odama tek bir ışık bile saçmayan

Bahçedeki çiçekleri bile ısıtmayan

Nankör bir güneşti bu doğmadan batan...

Bir ay parçasıydı gözyaşlarımın neden aktığını anlayan

Ağladığımı hayatta bilen tek kişiydi

Benim gecemi zorda olsa aydınlatan bir ay!dı

Neden parladığını hala kendisi bile anlamayan bir ay!..

Bir buluttu sinirlendiğinde her yeri sele boğan

Sevdiği insanları içinde boğarak öldüren!

Kuruyan ağaçların tek yaşama sebebiydi

Birini öldürürken birinide yaşatan anlıycan!...

Bir insanoğlu öyküsüydü bu nedensizce yaşayan

Geçmişini unutup geleceğini bile göremeyen

Gidenlerin ardından bir sigara daha yatan

Bir yazarın öyküsüydü bu başlamadan biten!..