Bir Safak Vaktiydi

Bir safak vaktiydi

ay uyumamis

gunes uyanmamisti

aldilar beni karim koynundan

aldilar beni evlatlarimin elinden

aldilar beni ciril ciplak

bir camasirimla

attilar beni

dort duvar arasina

dort ciplak duvar

birde ben

duvarlara yazdim

ciplak duvarlara

okudum yazdiklarimi

sabahlari sessizce

kucuk penceremden

iceri suzulen gunes isigina

yargiladilar beni

kanunsuzca koyduklari kanunlarla

duvarlarida aldilar

elimden yazdiklarimida

geriye kalan

yagli bir ip

bir ucu boynumda

bir ucu carmikta

son arzumu sordular

bir kagit bir kalem dedim

kirdilar kalemi

hic dusunmeden onumde

yaktilar kagidi

hic acimadan yuzumde

son dusunceleremide

icime gomduler

o gun benimle beraber

ve gunes

o gun uyanmadi

sonsuza dek.