Bir Sancı Molası
Ağla dedim, ağla!
Açılırsın dağladıkça acın yanaklarını
Fark etmezsin nasıl yağmalandı sol yanın
Utanma ağla ve unut ağladıkça...
Geçti, bitti, bu kadardı işte
Bir can yıkımlıktı alt tarafı!
Unut bir ağustos gecesi öldüğünü aniden
Bir çift kahverengi gözmüş katilin
Taptığın esmer eller çekmiş ipini
Aldırma, ayak altından çek cesedini, yeter!
Yalan dedim, bakmayın öyle
Aslında düşmedi yüreğime yıldırım
Sabrımı bozdurup harcamadım ucuz teselli niyetine
Söylemedim, sustum, akıttım zehrimi içime
Konuşsam da duymazdı bu şehir, sağırdı nasıl olsa!
Yoktur dedim duyan, yoktur bilen, tanımaz artık kimse
Gölgesi bile düşmez sokağa, geçmez artık yolu
Adımları silinmiş kaldırımlardan
Teninin kokusunu hatırlamıyor ay,
Şahidi değil buralardan geçtiğinin bir gece vakti.
Dudakları yakmadı diyor kapı önü sarmaşıkları
Gömüldüğümü gamzelerine, tam da burada, hatırlamıyorlar
Ve bir can borcun vardı ya o zambağa
Sordum, eğdi boynunu nedensiz baktı uzaklara.
Hatırladım, yıldız yağıyordu gökten lapa lapa
Masmavi bir geceydi yeniden dirildiğimde, bilemezsiniz
Tanrı gönderdi sanmıştım aşkı saklayıp gülüşüne
Sağa sola saçılmış parçalarımdı topladığı
Cesurdu ellerindeki esmerlik cesedime uzanırken
O, sürgün verirken toprağımda
Hayal yıkıntılarının altında can çekişiyordu gözlerim
Çok isterdim ama göremedin...
Aşktı, ölümdü, yakılmaktı diri diri
Yanlış bir ülkeye sığınmış mülteci umutlar gibi
Dinledim, bilmediğim bir dil konuşuyordu yakamozlar
Bedevi sözlerimin esiriydi kilidi kayıp hayallerim
Pusulası şaşmıştı fikrimin ve gülüşlerin devrilmişti üstüne şehrimin
Bulamadım yolumu, her yer karanlık, her yer yıkık!
Bilemezdin ki aslında nasıl özledim
Bildiremezdim ki...
Ama bir kere mermiyi namluya vermiştim
Acaba vazgeçebilir miydim?
Yumup gözlerimi saymak istedim; Bir, iki, üç...
Ve....
Ya da aralayıp kirpiklerimi
?Geçti, kabustu? diyen sesini duymak sonra...
Nasıl isterdim , nasıl
Soğuk demir değerken şakağıma...
.............................................
.............................................
İyi ki varsın , iyi ki döndün bir tanem!
Kısıp gözlerimi, üçe kadar sayacaktım gerçekten
Bunalmıştım, yalnızdım
Boştu evim, bomboştu heybem
Dönmesen
Hiç bilemiyorum,
Bu şükürlerin yerini
Acaba neyle sıvayabilirdi dilim!
Ve böyle yaşamaya daha ne kadar dayanabilirdim...