Bir Şarkı Var Aramızda
tanımıyorum seni
günlerimizden biliyorum karşılaşıyoruz
gönül tellerimin yayı kaşların
sızladıkça kalbim o tenha soru canlanıyor aklımda
hangi makam bu kadar dokunaklı
saçların kanun telleri mi ipek sesli bilmem
rüzgar okşadıkça başlar o mis gibi sessizliğin sesi
bir şarkı var aramızda
hiç kimsenin bilmediği duymadığı
bir sessizlik korosu
susmak üzerine söylüyor tüm şarkılarını
susmak anlatmaktır aşkın kanayan yarasını
anılar dudaklardan düşmüyor bu makamda
bir şarkı var aramızda biliyorum
ne seni gönendirecek pamuk yürekli bulutların
şirazesini yitirmiş ilk yaz yağmurlarında
ne beni muradıma erdirecek
üç vakitler de bitti
ömrümüz bir ikindi kahvesine bile sığmaz artık
gözlerimiz belki hiç dönülmeyecek yolları çekecektir
ama işte diyorum ya
bir şarkı var aramızda
herşeye değer
yalan ömrüme
talan baharıma
kalan hazanıma
bir değmez gözlerine
gözlerine
seni sevmek demek
kör keseye yaşatmak demek sessizlik korosunu
artık yalnız ölüm susma hakkını kullanacak
baktığın her şeyde o en derin sessizliğin sesi
olacak
ben olacağım
hiçbir şey aramızdaki şarkıyı susturamayacak
yalnızca bakışların konuşacak
sabahım yok
sığındığım bir rüzgarım
sevdandır evim barkım
sürgünlüğüm
bakışlarından aldım bu hüzzam yalnızlığı
oyunbozanlığı sevmem
gözlerinin ıslak ışıltısıyla öleceğim
ve son kez söyleyeceğim şarkımızı
dedim ya
bir şarkı var aramızda
geceyi gece yapan
sabahı var eden sırrı bulduğum gidişinde
son bir şarkı bırakacağım
nefesi elma kokulu çocuklar seslenecek bakışlarının mânâsına
bir şarkı var aramızda
gidişin kayboluşum olacak
ama şarkımız asla kaybolmayacak
ağaçlar tambur yağmur klarnet
haziransa sahnemiz olacak
sen uyumayacaksın artık
şarkımızla mutlu
bense derin uykulara dalacağım