Bir Şarkı Var Aramızda

tanımıyorum seni

günlerimizden biliyorum karşılaşıyoruz

gönül tellerimin yayı kaşların

sızladıkça kalbim o tenha soru canlanıyor aklımda

hangi makam bu kadar dokunaklı

saçların kanun telleri mi ipek sesli bilmem

rüzgar okşadıkça başlar o mis gibi sessizliğin sesi

bir şarkı var aramızda

hiç kimsenin bilmediği duymadığı

bir sessizlik korosu

susmak üzerine söylüyor tüm şarkılarını

susmak anlatmaktır aşkın kanayan yarasını

anılar dudaklardan düşmüyor bu makamda

bir şarkı var aramızda biliyorum

ne seni gönendirecek pamuk yürekli bulutların

şirazesini yitirmiş ilk yaz yağmurlarında

ne beni muradıma erdirecek

üç vakitler de bitti

ömrümüz bir ikindi kahvesine bile sığmaz artık

gözlerimiz belki hiç dönülmeyecek yolları çekecektir

ama işte diyorum ya

bir şarkı var aramızda

herşeye değer

yalan ömrüme

talan baharıma

kalan hazanıma

bir değmez gözlerine

gözlerine

seni sevmek demek

kör keseye yaşatmak demek sessizlik korosunu

artık yalnız ölüm susma hakkını kullanacak

baktığın her şeyde o en derin sessizliğin sesi

olacak

ben olacağım

hiçbir şey aramızdaki şarkıyı susturamayacak

yalnızca bakışların konuşacak

sabahım yok

sığındığım bir rüzgarım

sevdandır evim barkım

sürgünlüğüm

bakışlarından aldım bu hüzzam yalnızlığı

oyunbozanlığı sevmem

gözlerinin ıslak ışıltısıyla öleceğim

ve son kez söyleyeceğim şarkımızı

dedim ya

bir şarkı var aramızda

geceyi gece yapan

sabahı var eden sırrı bulduğum gidişinde

son bir şarkı bırakacağım

nefesi elma kokulu çocuklar seslenecek bakışlarının mânâsına

bir şarkı var aramızda

gidişin kayboluşum olacak

ama şarkımız asla kaybolmayacak

ağaçlar tambur yağmur klarnet

haziransa sahnemiz olacak

sen uyumayacaksın artık

şarkımızla mutlu

bense derin uykulara dalacağım