Bir Sendromun Belkilerinde

günlerden yine pazartesi

ben ayışığında bağlama melodisi

sen yarım kalmış bir bağlama üvertüsü

ve ben hep takılı kaldım senli notalarda

takılı kaldım sensiz tekrarlarda

gittikçe artmakta kederim

yine başladı aşk-efza makamından

en acı çığlıklarım

yine başladı hüzzam iniltilerim

oysa sen bir meyin tınısında

bense bir mayın tarlasında

mesafeler değildi saran etrafımı

dikenli teller değersiz kemanımdan

ne zaman çalmaya kalksam

daha bestelenmemiş aşkımı

kanar en olmadık zamanda ellerim

ve ben kanayan yaralarımın pansumanında

bir arabesk bunalımı yaşardım senden habersiz

oysa şuçu yoktu şarkıların

oysa şuçlu değildi pazartesi

boşver aldırma gitsin

bendeki kaypakça bir sendromdu

belki de....