Bir Ses Ver

Şu an parmaklarının arasında kıpraşıp duran o mektup var ya ...

İşte onun sesi bir küçük kurşun kalemdir

Cızırtılı bir şarkı gibi

Biraz dikkatle eğilip

Kağıdın da şarkının sesine uyandığını duyarız

Şöyle gözlerini oğuşturup gülümser kalemine...

Karanlık gecelerde ukbada yıldızlar

Onlar da konuşurlar aslında,

Susar gibi konuşurlar hem

Gündüzleri binbir zorluk akort ederekten

Gecenin bir yarısı çıkıp dışarı

Hangimiz hasbihal etmedik ki hem

Bir ırmak, değişik seslerle dolanır vadileri,

Kaybolup gitmekten,

Denize ulaşamamaktan

Bir gölde acı bir hatıranın zuhurundan

Ödü kopar her akışında.

Bir uçurtmanın sesi ipidir

Küçük bir koşu ve mavi ile iki kelam

Özgür ve tok bir sesle

Gel hadi tut ellerimden

Ve aşkın sesi üstadım;

Kalemi uyandıran, kağıdın gözlerini oğuşturan

İçimize yumaklanan aşkı hangimiz yıldızlara açmadık ki hem

Hangimiz sevmedik

Bir nehir gibi korkarak, nezaketle, kırmadan, kırılmadan

Hangi şiir durmuştur ki aşkı tutup

Bekliyorum hadi gel demeden