Bir Sessizlik Var Sanki Ortada...Sensizlik...

İçimdeki çocuk gülüyor bana

Büyüdün diye...

Gülme öyle fütursuzca

Bakma değişmedim

Sadece

Biraz mantıkla... acaba !...

Mantıkla bakıyorum hayata

Sitemli gözlerle

Bakma

Dokunuyor bana

Bakma öyle yorgun yorgun

Ben değişmedim

Akrebi hala sen hayatın

Yelkovanı ben

Biraz görmüş geçirmişler gibi...

Yavaş yavaş dingin o da beklemede

İnan ki hiç değişmedim

Bıraktığın gibi yine aynı

Hissizliği öğrenemedim hala

Bir fazlasıyla inciniyorum şimdi

Bir sessizlik var sanki ortada... sensizlik...

İçimdeki çocuğu yokluyorum... hayatta

Yine mi masumca bakıyor... gözlerinde ümitle

Yok kaybetmemişim

Aldığım yaralarla

Sadece bendeki üşüme...

Issız sokaklarla yanlızlığımla

İnan kapatmadım penceremi üşüsemde...

Bir şey değişmedi yine hala...

Sana takılı kaldı yelkovan

Issız vadilerde...

Soğuk duvarlardan bana bakıyorsun

Solgun bakışlarla

Gözlerimi yine kaçıramıyorum gözlerinden

Bakıyorsun derinden derinden...

Gün gün sanki eriyorsun!...

Yoksa !..

Yoksa beklerken çocukça

Ben miyim ?

Solan yavaşça

07 06 2010