Bir Sevda Yeşermekte

Kördüğüm anılar penceremde saksıda

Fütursuz bir sevda yetiştiriyorum

Toprağını eşeledikçe

Çürük tohumları avuçlarımda

Gece yarısı oniki sularında

Gün yüzü görmez penceremde

Umudum doğuyor tersi batısından

Saksımda ekili sevdam

Çürük tohumlarını yeşertiyor

Sabaha karşı bir sularında

Bir hengamedir başımda dolaşan

Doğan umuduma gölge çekiyor

Rengi griye çalan

Saksımın etrafında karartılı bulut

Müezzin sabah ezanında

Sabır geliyor birden ezanla yüreğime

Karartılı buluta karşı derin bir nefesle

Hoyrat bir ruzigar gibi esiyor nefesim

Saksımda yeşeren sevdamın üstünde tekrar umut

Gün yüzü görmeyen penceremde

Bir sevda yeniden gözünü açıyor

Pecerem gün yüzü görmekte

İçeriye giren ışık gözümü kamaştırıyor

Yeşeren sevdam çiçek açmış

Bir bahar vakti öğlen onikide