Bir Şiir Kalır Bir de Şair

Dört duvar arası

Doğar güneş gibi

Karan'dan karanlık

Çöker üstüme yük olur

Temiz duygularımı gölgeler yutar

Olurlar zayi

Başlar durdurulamaz bu zarar,ziyanlık...

Düşünen yalnız değil düşündüreni var

Kul sahipsiz değil yaradanı var

Hasret dolu şu yüreğim

Gelecek misin yar?

Umutlar azalırsa hayat yavaşlar

Mutluluk hepimizin hakkı

Paylaşııldıkça artar...

Aşk kalpte yangın yeri

Sevipte sevilmedikten sonra

Oluverir kör cahil

Elde avuçta akılda

Bir şiir kalır bir de şair

Gidenler hep acemiydi

Kalan ise olacak mahir...

İki kapı arası

Ruhumun hizası

Gelip geçilen bu yerde

Bir sürü fail!

Söyle hangisi sensin

Saklanma bileyim...

Kaçtıkça sustukça yalnızca

Elde avuçta akılda

Bir şiir kalır bir de şair

Gidenler hep acemiydi

Kalan ise olacak mahir...