Bir Şiire Meftunum

Sesler kısık olsa da, sükûtlar arşa gider

Zaten anlaşılsaydı, kelâmlar rücu eder

Hayat koyar gölgeyi, gölge bağrımda söner

Hasret oyar sevdayı, sevda serseme döner

Geceler gelmez olur, gündüzler aya seyran

Âlem beni anlamaz, gönül bilene hayran

Kavrulur zor cümleler, kelimeler peş peşe

Yanmaz hür ifadeler, düşseler de ateşe

Bi zar'ım avcılıktan,hedef ıska vuruyor

Şahitleri var avın, mahkemeyi kuruyor

Nereye baksam ahın, yankılanıyor sesi

Çizgi çizgi efkâr'ım, dönüş veda busesi

Bu şiir benim değil, kafiyeler uyaksız

Başlama dedim daha, şiir olmaz ayaksız !

Fecr'e kadar uyudum, nefsimi güdüyorum

Bir şiire meftunum, okudum gidiyorum ...