Bir Söz İle Vuruldu

Bazen dumanlıydı başı göğe değen dağ gibi

Sonra su misali aktı, mecrasında duruldu.

Adanmıştı sevdasına, gülle dolu bağ gibi

Akrep ile yelkovanı, umutlara kuruldu.

Kadir bilmez dilden çıkan, bir söz ile vuruldu.

Pes etmedi, gecelerde sabahları düşledi

Sevgi denen o efsunu, yüreğine işledi

Göğe değen mağrur başı, bulutlara yasladı

Yedi iklim geçti serden, hayallere sarıldı.

Kadir bilmez dilden çıkan, bir söz ile vuruldu.

Ket vurmadı engebeler, talihin yollarında

Umutsuz ne yürekler, can buldu kollarında

Kış gününde güller açtı, dikenli dallarında

Gün yüzüne çıkmak için, tomurcuklar yarıldı.

Kadir bilmez dilden çıkan, bir söz ile vuruldu.

Karanlığın kör bağrında, söküyorken şafaklar

Gerçek sevdalara şahit, saçlara düşen aklar

Hüzün yağan sessizliğe, bürünürken sokaklar

Gecelere aktı hüzün, ay güneşe darıldı.

Kadir bilmez dilden çıkan, bir söz ile vuruldu.