Bir Su Ver Gözlerinden

Bende ki yangın yeri değil,

Sönmeyen bir vedanın mahşer günü

Ağıtlar yakan gözlerimin kızıllığı

Haykırışlarımın deli çığlığı,

Yok oluşunun töreni

Kimbilir gökyüzünün solan mavi

Hayatımdan giden günlerin

El sıkışması gözlerimleyarınlarımın beklemesi

beşikte yatan kuzu sessizliğinde...

Kurşun yarası değil bu

Anlatılmaz bir acının sözleri

Çekilmez bir sevdanın belası

Varlıgının yakması

Yokluğunun dondurması

Buzullar bille kıskandı

Senin adını...

Kelimlerim kan aglıyor

İçimse bir yangın yeri

Yanmıyor kavruluyor

Güneşe yaklşasımn var

Birden dokunup kaçka

Tıpkı senin adın gibi...

Adın yazılmış acılara

Solan her mevsimin dalına

Batan güneşin gölgesinde

Gidişin her yerde yok oluşuna gebe...

Şimdi çölüm yanıyor sensizlikten

Bir su ver gözlerinden...