Bir Şubat Akşamı

Oysa

İşçi sabahlarım vardı güneşten önce uyandığım

Makine seslerine sakladığım ismin

Paydosun yorgunluğuna ses olurdu

Türküler düşerdi dudağıma

Sızlamazdı nasırlarım

Geçmişim de

Kuş sürgünüydüm

Yasak baharlara konduğumdan

Göçebe şehirler de unutmuşum çocukluğumu

Gelecekte

Mavi bir yolculuğun yelkeni olmak telaşıyla

Eskittiğim yenilerim

Pişmanlık yasaları çıktıkça öldü

Darağaçsız akşamlar da

İhaneti tanıdım

Kanadı ellerim

Şimdi

Başladı poyrazın saltanatı

Körfez hiç bu kadar sessiz

Deniz hiç bu kadar hırçın olmamıştı