Bir Taksim Nefes
ciğerim delinirken kaçalım mı gökyüzüne
şimdi mahşeri geziyorum
görmeyenlere
göremeyenlere inat
bilmeyecekler adımız neydi
neydi rengimiz
neydi kim bilir derdimiz
kem göze sorsan
nazardık biz memlekete değen
büyüyü bozan kan damlası
usulca kanadık memleket gözlerinden
yoldan geçene umarsız bir çırpınış
seyredene bir akşam eğlencesi
çıtlattığı çekirdeğin mezesi
sorsan gözleri bağlı adalet bekçisine
gör(e)medim
duy(a)madım
belki de gaza geldim
belki öldüm bir kenarında ihtirasın
bir taksim nefesti sevgimiz
siz hiç göremediniz
toma/rla insan bu dile kolay
geçemediğin biz değiliz
sanki göğe yükselen yeşil züleyha
ne eylüle
ne bahara
ne kuvvete
ne fesata
elimizde kalan için bu sevda
biz yeteriz üç beş demeden
gece gündüz bilmeden bu dansa
sen çal özgürlük
seni çalmadan büyük düşler
ne sağdan yürü ne soldan
dağ gibi dikil özgürlük için
insanız insan
ver elini sende ver elbette
değil ki bir yana atılmışız müspette
bağlama telinde kardeş
notalarda sesteşiz şimdi
ne batıdan
ne doğudan
ne yukarıdan
ne aşağıdan
çığlığımız yankılanır hala
bak gör tam da taksimin ortasında
09.06.2013 / Şair-i Gülhan...193