Bir Tek O Adama Yakışıyordu Çelimsiz Kadın
Korkak bir hırsız gibi gizledi kendini
T-adını yalayan yalnızlıktan
K anı donmuş gözlerinde sızan şafaktan
Zayıftı bedeni ağırdı yükü
Kabuk bağlamıştı dökülmeye hasret sözcükleri
Farkındaydı, imkansızdı
Tarifi acı bir t-adın özlemini dövüyordu tavında
Bir ağaç gövdesine açılmış yarık gibiydi aşk
Gün geçtikçe büyüyen
Geçmişin gülen yüzünü ağlatıyordu
Şimdi ki mutsuzluğu
Geri dönüşümü olmayan
İzlerin peşinde örseleniyordu hayatı
Vakumlanmış kalbin de tazecikti aşk...
Kendisine tutulan tüm ışıkları yok sayıp
Kendi karanlığıyla düello ediyordu
En büyük zaafıydı zayıflığı
En büyük zaafıydı terk edemeyişi
Arsız duygularını kırbaçlıyordu aşk
Anlam veremiyordu
Çevresini çeviren zincirin gücüne
Soru işaretleri beliriyordu baktığı her yerde
Belki de alışkanlık diyordu kendi kendine
Farkın da olmadan tiryakisi olduğu sigara misali
güçlenmişti aşk
Acemi bir ressamın elinde resm olmuştu kadın
Gri tonların fırçalarıyla çerçevesiz
Hiçbir duvara yakışmıyordu
Bir tek o gözlere yakışıyordu
gördüğü resim
BİR TEK O ADAMA YAKIŞIYORDU
ÇELİMSİZ KADIN
BİR TEK O ADAMA YAKIŞIYORDU.....