Bir Tuvallik Şiir
Hadi sevgili!
Bir fırça al eline
Bir şiir anlat bana renklerin dilinden
Elindeki fırça boyayabilir mi renkleri
Belki bir tuval üzerine onlarca renk kondurabilirsin
Yağmur damlası çizebilirsin pencereye düşen
Ya da mavinin her tonunda gökyüzü
Denizin dalgasını köpürtebilirsin beyazla
Geceyi siyahla anlatabilirsin fırçanın dilinden
Bir gül'e aşk kırmızısı damlatabilirsin
Pembe panjurlu bir ev mesela
Bir çocugun gözlerine
yosun dökebilirsin yeşilden
Gün batimlarını
Kızıl mavi seviştirebilirsin iki sevgilinin gözlerinde
Eflatun, mor menekşeler dikebilirsin
Sokağa bakan bir pencere önünde
Gökkuşağı mesela
Renklerini biribirine katıp
Ebruli renkler dökebilirsin paletinden
Peki sevgili söyle bana!
Boyayabilir misin renkleri yeniden
Bilir misin renkleri boyamayı
Ya da biliyor musun ben hangi renkteyim
Ben biliyorum sevgili
Ben sendeyim
Bir masalın içinde unutulmuş
Kuyuya düşen
Yusuf'un Zuleyhasına baktığı renkteyim
A. Kemal