Bir Umarsız Hayal

Bir ev düşün yarım kalmış çatısı

Bir gül düşün solmuş vermiş kokusu

Bir el düşün bozulmuş terazisi

Gel üşüyen bir ırmak ol geceye...

Dokunsam ağlayacak efkârından

Hafızalara sığmayan sözcüklerim tükenmiş

Dursuz duraksız yaşasak ne hayatı

Biz kaybolup gitmişiz yıllar hiç eskimemiş...

Dokuz yaşım da bir doksan yaşım da

Ne akşamdan kalma sarhoşluğumuz

Ne sabah mahmurluğunda yanık bir türkü

Bizi bizden daha çok yaralamamış...

Kağnılar dolusu yarım kalmış muştular

Ocakları söndüren hep yalanlardır

İçimizi acıtan ayrılıklarsa

Bizi güzel kılan gözyaşımızdır...

Biz kaybedeceğimizi çoktan kaybettik

Ellerimizle verdik yurtlarımızı

Neresinde olursak olalım dünyanın

Hayat bize hiç acımadı...

Ellerinle bir gül çiz yavrum

Kuşlar konsun dalına

Umarsız bir hayal kur kendine

Daha çok sevdamız vardı yaşanacak

Ne yazık ki ömrümüz vefasız çıktı...

Ozanca/İzmir