Bir Veda Boşluğu

gidenlerden geriye kalan sadece yalnızlık

ve bir hüzün, yas günlerindeki yüzler kadar soluk

ve birkaç hatıra, tarih aynasında kırık dökük

renkleri yitivermiş gökkuşağının

derin bir gri istila etmiş, zilli mağmumdur sema

kalbe yalnızlığın cemresi düşmüş

ayrılığın baharında çürür sevda

zaman eskiyiverse de her saniye

geçmiş bir girdaptır yaklaşma, dokunma

şimdi yalnızlık hükümferma

acılar geldim diyecek biraz sonra, ağlayacaksın

damla damla biriktirdiğin mutluluk adına ne varsa

boğulacaklar, boğulacaksın

gidenlerden geriye kalan o dipsiz boşlukta...

X.01.X