Bir Yağmur Bir Ayrılık

-ateşle örülen bir şeyler var boşluğunda zamanın-

dışarıda bardaktan boşanırcasına yağmur

içeride vedadan kalan yangınlar

ve soluğumda yakılan çıldırtıcı bir ayaz

akşamın koynunda solgun anılar

hüzün sağanağında

yüzümün tenha sokakları sırılsıklam

yüzüm safran

ve sığınak arayan ardıç yalnızlık kuytusunda

bense upuzun acıyla susuyorum

düşleri bırakıp ardım sıra...

dışarıda yağmur

isyanla parçalıyorum zamanı

adını sayıklayan rüzgar kanırtıyor yaramı

gülüşünün yangısı boşluğumda parlamakta

uzakta bir karaltı moraran avuçlarına hohlamakta

dışarıda yağmur

abanıyor bütün gücüyle omuzlarıma fırtına

haritasız

pusulasız

arıyorum kayıp hayalini hafızamın ıslak kaldırımlarında

yüzümün yollarında iz bırakan sulara

ve burkulan sözlere inat

dışarıda yağmur

hala dinmeyecek bir yağmur gibi hayat

aklımın ıssız uçurumunda hala aşkın yankısı

yola düşen meczup sıkıntısı duygulara yansımakta

upuzun acı kara bulutlarda

heybemde üşüyen cılız sözlerim

ve gözyaşımla büyüyen yalnızlık

umudu soldurmakta...

dışarıda yağmur

saçlarımda rüzgar kokusu

kıyamet buğulu ıslığında

uğuldayan ağaçlar dövüyor dizlerini sallanarak

dokunuyorum son kez karanlığın omzuna

gözlerin idam mangası

gözlerin aşkın ipini çeken cellat...

sözler canhıraş

boynu kırılan şiir uykuda artık!

dışarıda yağmur

ardında parçalayıp bıraktığın nar soluğu

bir de ölümü kuşanan ayrılık...