Bir Yalnızlık Manifestosu
Umudunu yarınlara satmış bir fahişe gibi hal
Umutsuz , yarınsız, bir kaba yalnızlıgın içerisine hapsolmus.
Kendi yalnızlıgında boguluyor her insan
Farkında olmadan
Farkında değil !
O kadar kalabalıga bulanmıs ki..
Sorsam sokaktaki insan bile yalnız
Yalnızlıgın hakkını verniyor kimse
Kimse annesinin gözlerine bakarken yalnız olamıyor
Kimse birinin ellerinde yalnız kalamıyor
Ama sorsam hepsi yalnız.
Herkes bir seylerden şikayetçi
Beynimin içindeki ses bile
Ve kimse Allah rızası için dua etmiyor artık
Artık kimse kendini muhasebeye cekmiyor
Basını kus tüyü yastıgına koydugunda
Ama sorsam hepsi yalnız.
Evde kalmıs kadınlar , adamlar ,
Genc hanımlar , beyler
Hepsi yalnız
Ama göstersem birini al sev desem
Gözünün üstünde kası var der
Ama hepsi yalnız.
Bu bir yalnızlık manifestosudur
Bırakın artık su yalnızlıgın adını lekelemekten
Bıkmadınız mı kendi şizofreninizden ?
Ayagınızı nereye atsanız kalabalıkken
Trafikler sıkıs pıkışken
Yalnızım demeniz abesle işligal.