Bir Yanım Mardin
Bir yanım, Mardinde kırk dört can
Bir yanım, insan dışı bir yüz
Geceye savuşur barut kokusu
Geceye yıkılır suç
Ve bir çocuğun yüreğinde vurulurum
Her yanım yetimlik
Her yanım Mardin...
Bir yanım meşru
Bir yanım gizlenmiş toprak sevdasına
Bahar çocuk yetimliğinde
Yeşil ağlar, kurşunlara değmiş çıplak ayaklara
Sonsuzluk bir cami avlusunda ezan asaleti
Sonsuzluk imansızın boynunda
Adilik ruleti
Ve bir yanım ağlar
Bir yanım Mardin...
Soy kuruyacak
Soy susacak
Hangi çocuğun gözlerinden öpecek adalet?
Hangi çocuğa anne dilinde
Şarkılar söyleyecek masumiyet?
Ve cani, karanlığa giderek
Saplayarak koynuna bıçağını
Ağlayacak bir yanım, her dem
Susmayacak dilimde, Mardin...
Ah, canım Mayıs
Reva mı bu şair kalemine?
Deva mı bu, sevdanın körelttiği aşk elemine?
Sustum susacağım nerdeyse
Ve Kürdün gelini toprağa kavuştu
Bir yanım karanlık ve kınalı
Bir yanım Mardin...
Katlan bu acıya
Kanatlan sen de çocuk
Mavi gözlerin Mezopotamya asiliği
Mardin kapı şen ola
Düşür düşüme bu kara dipnotu
Koş çocuk
Annen annemdir
Ben de vurulsam o salyalı kurşunlarla
Duracak mısın çocuk
Bir yanımda günah
Bir yanımda Mardin...
Karanlık devşirir sekiz eli birden
Nerdeyse İsa inecek gökten
Toplarsa ellerimiz, gebe bir anneyi ahiretten
Ve ağlarsa gözlerim Kuran'dan düşmüş her cümleden
Bir yanım can derdinde, bu günah düşmez defterden
Bir yanım Mardin...
Her dem...