Bir Yas Kaldı Ellerinin Kokusunda

sıfatlar yakışmadı şiirlere..

sen yoktun..

aşk düçar olmuştu..

güz tutulması yaşıyordu benliğim..

iklimsiz bir çölde,

kimliksizdi sızısı

mecnunluğumun..

sensiz bir dönence

ruhun göç yollarını tıkıyordu,

ölü kuşlar çevirdi gönlümün hudutlarını..

ulaştı haberi teslimiyetin..

anlaşılır ittifakında sözlerin

sefil bir duyguyla mübadelesiymiş yüreğin..

güneş;

kızılbatımından ayırarak yalnızlığıma terk ediyor geceleri

kucağımda uzuyor kederin saçları siyah,biraz daha siyah

sahipsiz düşlerimi ayaz kuytusuna saklıyor sayrılı günler..

açmazıma saplanıyor koca şehir,

çıkamıyorum sen'sizliğin içinden...

ayrı olmak,ayrılmak değilmiş/..sevenden yana..

iki dudağım arasına sıkışıyor 'gel' sesleri

gözlerimde gizlenen ferde bir daha yazılıyor ismin

kalbimde titriyor aşkı nefesin

hayal varlığında sevdalı bir değişim

o muhteşem kadınım'a bürünüyor resim..

tabiat özeniyor hüznüm hilafına

bahar yağmurundan gümüş damlalar işliyor tenine,

ipek beyazı omuzlarını sarıyor ışıltısı lepiskaların..

duyuyordum yüreğinde açan çiçeğin sarı hışırtısını

sessizliğin umudu düşüyordu duygumun epik pervazından..

gözlerimden tutup,yokluğuna sesleniyordu edebi bir kelam..

/bende olmayan seni

senden almaya geldim/..

açıktı kapılar..

sokağa bakan penceresi yoktu,

tek odanın..

duvarlarında tazeydi ayak izleri..

evet..buradan geçmişti..

gökyüzüne uzanan ip merdivenin ucunda,

ellerinin kokusu vardı...