Bir Yolculuğun Not Defteri

SUNU

........

............

pırıltılı gözlerde ki deniz aydınlıkları

uzak ve solgun bir ezgidir şimdi..

oysa nerede bitti aşklar

ve hasretler nerede başladı..

otobüs camlarında buğu muydu yoksa

ya da sulara mı çizilmişti

gülümseyen suretleri..

nasıl sustuysa bu kent, vurulan kuşların

velvelesinde nasıl çekip gittiyse zaman

ve yolların kaos duygusu nerde başladıysa

hüznün yurduyuzdur artık, ayrılıklarda..

I. Bu Kent De Susar

bu kent de susar

gitmelerin o kaos duygusuyla

yüzler resimlerde kalır

kendimize tarih oluruz

pas tutmuş acılar esrikliğinde

ya da dudakta çürüyen bir gülüş belkide

verilen bütün sözler bir cam kırığı

bir fırtına sessizliğinde boğulan

çığlık olur, ki sen

bin yıllık suskunluğunu giyin ey kalbim

sağaltarak içinde ki gezginin acı glülümseyişini..

II. Sızı

git, yüreğim, yolculara yakışan

bir ıslığın ezgisine sığınarak

titreyen bir dudak olsun yalnızca aklında kalan

bir de otobüs durakları

rüzgarda üşüyen çocuk eli..

git, ey münzevi yüreğim

ne kaldı kendinden başka

susuşun güz esmerliği, gidişin

kimliksiz ya da dağılan bir duman olur belki

ayrılıkların çatlayan sancısı olur yalnız

sızısını inceden taşıyarak

alıp götürdüğün

III. Acıyla

geceye sızıyorum upuzun bir acıyla..

paramparça, yürüdüğüm yollar..

ve ürküyorum şimdi bir çocuk gölgesinden bile

koynumda sararmış eski yalnızlıklar dolanıyor

kaldırımlar hüznün kaldıracıdır artık

uçtan uca susuyorum, ki bu kent

acıya fütursuz ve miladı bitmiş tarihtir

bundan böyle...

M.H