Bir Zamanlar Mahallemiz

b ir

e v içinde

ş endik ailece

t aze ekmek severdik

e limizde kağıttan uçurtmalar

p eşisıra rüzgar

e n mutlu çocuklar olduk beştepe'de...

b ilmezdik kötülük,üzmezdik annemizi

e kşi,acı demez doyururduk karnımızı

ş iddetli geçerdi kış,yakardık sobalarımızı

t esti ile su satardık emek'te her Salı pazarı

e rtesi günlerimizde hep çocuk uyanırdık

p ul biriktirir gibi gazoz kapakları biriktirirdik

e limizde priketler gecekondumuzu inşa ettik

b azı çocuklardık biz

e llerimizle yapardık oyuncaklarımızı

ş enlik günlerdi çenberle koştuğumuz

t epeden tırnağa gecekonduyuz

e vlerimiz yüz yüze,diz dize komşuyuz

p erde olurdu kavgalara dostluklarımız

e n güzeli yıllarca selamlaşırız

b azı mahalle değildik biz

e zmedik ezdirmedik birliğimizi

ş anslı insanlardık belki

t erbiye görmüş çocuklardık

e limizi bırakmadı büyüklerimiz

p as tutmadı komşuluklar mahallede

e skimedi,her gün bayramdı beştepe

B ilyeler içinde ikilikti cam bilye

E rken başlardık oyunlara mahallede

Ş ans kader kısmet denerdik

T renlere inip binerdik

E vlerimize mutlu dönmeyi bildik

P antolonlarımızda yamalara aldırmazdık

E kmek yemeyi ne çok severdik

B irdir bir oynardı mahallenin çocukları

E linde topaca ip sarardı bazıları

Ş işman olanlarımız var mıydı dert etmezdik

T anıştık,kaynaştık hep beraberdik

E vlerimiz bir gecede kondu toprağa

P erdeleri korniş nedir bilmezdi pencerelerin

E l emeği göz nuru odalarımız serin mi serin döşendik..

b ahar geldiğinde

e vlerimiz bahçelerimize karışırdı

ş ehirden gelenlerin gözü kalırdı

t ürlü türlü çiçekleri açan ağaçlara

e skimezdi dostluklar aynı sokakta

p ürüzsüz sevgiler ekilirdi kalplerimize

e lsiz ve dilsiz olurduk kötülüklere ...

b elki unutmuşluklarımız var yıllarca

e zberlerimizi korurduk okul yolunda

ş iir okuyan öğrenciler olmasak da

t epeye çıkardık şenyuva öncesi orada

e l ıslığını severdik her şekliyle ankara'da

p atates yemeden doymadık sofralarda

e vlerimiz yıkıcılar yıktıkça çıktı ortaya

B illurumsu bahar günlerinde büyüdük biz

E vlerden bahçelere taşıyordu seslerimiz

Ş akalaşırdı kuşlar bile sevinçlerimizden

T anıdık tanımadıklarımızla mutluyduk aynı mahalleden

E skici geçerdi eşyalara az para verirdi değerlerinden

P ek korkardık gözü evlerde olan yabancı gezenlerden

E n istemediğimiz oldu istimlak vurdu derinden

B ildiğimiz arkadaş çocuklar

E ninde sonunda büyüyorduk

Ş aşırdık , değişiyorduk

T uttuğumuz yollar ve aşklar

E vlilik ve iş hayatlarımızla uçuyorduk

P arasız ve pulsuzluk

E n zor günlerimizden geçiyorduk..

b ilmiyorum bu nasıl bir tutku

e ninde sonunda unutmalı değil miydik

ş aşırıyorum bu taze anılara

t epetaklak giderken bir çok şey

e limi bırakmıyor mahallemiz

p ür telaş kış günleri,ilk kalp çarpıntıları

e skitemedi işte yıllar konuşup yazıyoruz...

2015

üsküdar