Biraz Çay Ve Dünden Kalma Simit

Bu sabah içimi acıtacak şarkıların olmayışına üzüldüm

Erken uyanıp ezanı dinledim önce

Sonra babamdan kalan 90 model bozuk radyoda

Bizim şarkımızı ...

-sezenler olmuş- diyordu şarkıda

Oysa yalandı, kimse hiç bir şey sezmemişti...

Sen canımı alıp giderken

Ne gariptir...

Bu sabah ilk kez yaşlandığımı hissettim

İlk kez içimi acıtmayışını...

Korktum...

beni yaşatan, ayakta tutan kinim bile mazide kalmıştı

Nasıl oldu bilmiyorum ama yüreğim senden yavaşça uzaklaştı

Aklımda ki resmin siyah beyaz

Sen kalmış, biraz sensiz kalmıştı

Ama bundan kimse bir şey anlamadı

Bu sabah içimi acıtacak hiçbir şey kalmadı

Kafamda birkaç tel beyaz saç...

Onu da babamdan kalan annem söyledi

Bana kalan tek şey

Çok bedduasını aldın

Seni bu hale getirenin...der ve susardı

Ve ben

Hep susardım...

Bu sabah iyi olduğumu hissettim, daha iyi...

Ciğerlerimde nikotinden kalma bir tat

Biraz çay ve dünden kalma simit

Ben buyum işte

Bu sabah ben buyum...

Yarı zehir yarı zıkkım bir ömür

Tanrının unuttuğu gökyüzünde

Şimdi kuşlarım uçuşuyor

-Aşk'tandır- bahanem...

-ve ömür giderken beni de götür-