Biraz Gülümse

Aklımı zorlayan yokluğunda

Gözlerimi yüreğinin kapısında unuttum

Üşüdüm, gülüşlerine dokununca ellerim

Yüreğimde ki mezar büyüdü

İçine yuvarlandım kanlı bir çığlıkla

Sensizlik çemberinde ayak bağlarım çözüldü, irkildim

Sonra ölüm aklımın orta yerine dikildi

Biliyorum ki

Henüz çok erken

Daha umudun piçleşen çocuklarını emzireceğiz

Sevgi denen duyguyla

El ele verip mutluluk yüklü başakları toplayacağız

Sadece sus, dinle

Kulak ver feveranda kıvranan içine

Adına sevgi dediğin ayrılıkla sınanır

Az bekle

Gece, şafağa secdede

Bak umut göz kırpıyor

Yarına ramak var

Biraz gülümse