Biraz Hüsran

Masumdu düşlerim

Yumuk elli ak zıbına sığan

Yalnızlığa soyunurken ağustos

Piçleşen hayallerdi

Yarının kursağına dizilen

Gülüşlerim vardı ertelenmiş

Bayramı iple çeken

Şimdi

Yokluğun çift uçlu bıçak

Aklı ve yüreği dileyen

Vuruldum sevgili

Yalnızlığın kollarında üşürken

Yaralıydım

Gölgesine sığındığım bir çift gözün

Bilirim

Mutluluk kör düğüm

Lâl edip susturdu

Bilinmez bir alfabedir alına yazılan

Sustukça çoğaldı

Umuttu ıskalanan

Uzandıkça yürek

Yalanlaştı

Gözde

Sözde kalan

Böyleydi hayat dediğimiz

Biraz acı

Biraz hüsran