Biraz İnsan Biraz Sevgi Biraz Şiir

hiç merak etme , senden daha çok çok var sende

kendini büyüttüğün dev aynalarına bakar mısın

senden başka kimler var ?

bakmadığın , görmediğin , duymadığın insanlık üstüne

haydi !

şimdi bir şiir daha yaz kendine ...

bir kavganın tam orta yerinde

biraz insan

biraz sevgi

biraz şiir

-harmanla düşür sonra-

-düştüğün kaldırımlara-

insanın diyorum

bildiğin insanlığın

yürekte yeri olmalı

toprağı gibi vatanın

kokmalı biraz da buram buram

insan insana

hoyrat ateşlerde yanarken

uzak ya da yakın

can ikliminin tutsak elleri

görmeli gözler insanı

anaları

çocukları

ezeni ezileni

bilmeli bilecekse

en büyük yalanları

bir insan , kaç dünya eder

hesaplamalı doğruları

kendine hayran ezberlerini

insan kendi bozmalı

bir kavganın tam orta yerinde

sevgi vurur kapısını

insanı çağırır

şiirin kalemi kırık dizeleri

uçuşur acı

herhangi bir yerde

herhangi bir ana

ya da çocuğun sesi

fark etmez yağmur

var ya da yoksa

uçuşur her acı rüzgarda

kavgası hak'dan yana

siyahı , sarısı , beyazıyla

sesi düşen kaldırımlarda

henüz kanı bile kurumayan insan

-tanıdın mı onları?-

-sen bu şehirde yaşıyorsun-

seni senle bin kez çarpsan

bir tek sana bölsen ömrünce

bir tek , o edermiydi

o da kim mi ?

rüzgarda uçuşan acılardan biriydi

onlar vardı fark edilmeyen

o , onlardan biriydi

yaşarken yok farzedilen

bir tek onlara yer yok

yüreğinde

oysa sen ,

ne de çok sevgi dolusundur bilirim

ırmak olur akar

denizlerce dolar taşarsın sevginle

dinlediğin hep sevgi şarkıları

zarif ve ince

bir insandı o sevilecek

sen değil , o aslında

biliyorum anlayabilmen zor

o işte , bak yıkılmış kaldırımlarda

tanıdın mı şimdi ?

amacın neyse yürürsün o'na doğru

" ben " demekten

" biz " e asla sıra gelmedi mi ?

ne yazık

seni söyler şarkılar

sana yazılır şiirler

sana ağlar.. ağlar.. ağlar.. analar

öyle mi ?

-bak tanıdın mı bu anaları?-

-sen bu şehirde yaşıyorsun-

sen sevilsen ne olur

sevilmesen ne

insan sevilmeliydi aslında

hiç tanımadığın uzak coğrafyalarda

uzak iklimlerin insanları

acıları büyük

suçsuz günahsız katledilen

analar çocuklar

" sen " den sıra hiç gelemedi onlara

onların tüm şansızlığı da

" sen " oldun aslında

" sen " i övmeyen dostlar

yok hükmünde olanlardan

ya da olmaz olsunlar

seni eleştiren dilleri çürüsün ve dahi

sana biat etmeyen insanlık

yansın kül olsun

öyle mi ?

bir hiç'ti zaten gözünde

olmazsalar

olmaz olsunlar dı

sana kurban olamayan insancıklar

başkalarına kurban edildiler

var oluşlarına tek nedenleri

sana alkış tutmaktı

üçü eksik beşi fazla

ne fark ederdi

koparılmış olsa da elleri

-onları görür de tanımazsın-

-sen bu şehirde yaşıyorsun-

şimdi sen, öylesine mağrur

öylesine doruklarda insanlığınla

var git yoluna

şen kahkahalarınla

alkışlarınla yaşamaya

var saymadığın o sıradan elleri koparılmışlar

bil ki

yine de ,

seni senden iyi anlar

bir kavganın tam orta yerinde

biraz insan

biraz sevgi

biraz şiir

harmanla düşür hepsini

düştüğün kaldırımlara ...

20 . 08 . 2014

istanbul