Biraz Umut Verseydin

Yokluğunla ne kadehler kırmışım,

Keşke gülüp biraz umut verseydin.

Meğer sende çözülmeyen sırmışım,

Keşke gelip mor gülleri derseydin.

Hainlerin hepsi birer şerirdi.

Sıcaklığım sana huzur verirdi,

Aramızda olan buzlar erirdi,

Yüreğime yatağını serseydin.

Kabulümsün eskin ile yeni’nle,

Tüm engeller vız gelirdi Fen’inle;

Etle tırnak olacaktık seninle,

Kem gözleri laflarınla yerseydin.

Yokluğunla mahzun kalbim teklerdi,

Batan güneş derdime dert eklerdi,

Duygularım senden çok şey beklerdi,

Kalp yarama biraz merhem sürseydin.

Yıkık ağaç gibi yere serildim,

Sanki deprem görmüş susuz bir ildim,

Sen gidince ölüp ölüp dirildim,

Bir gelip de şu halimi görseydin.

***

Şerir: Kötülükçü.

(TDK Sözlüğü)