Bir...bir...bir...

kumsalda kelebekler düşlerimi temsilen

sabah

güneşin nefreti öldürdü onları

ki yazık daha çok erken

gökyüzünde yıldızlar ışığımı temsilen

bir şairin ilk cümlesi söndürdü onları

gece henüz başlarken

ki yazık daha çok erken

yıllar

(yıllar sonra)

belkide son dansında ölümle gözgöze

son sözün olur belki bir saniye daha

'keşke'

hiç düşünmedin gerçeği yıllarına sahipken

ki;

'bir' kelebek 'bir' güne 'bir' ömrü sığdırırken...