Birden Bire Düşerken

kısılmış bakınıyor rüzgarın yasasına

nasıl yırtılmışsa sevi esintileri

merhem gibi bastırarak bakışlarına

sürüyor kendine gidenleri...

bak şu yapraklara, susuz dalların terk ettiği

yağmurların göçebe sandalları gibi

gitti gidecek olana

en kahverengi bir uzanış ıslaklığıyla

yaslanıyor çalılıklara

göğüsleri bastıran ağırlığıyla...

dedim

yalnızlığa benziyor mu boşluklar

dedi

harikulade dışarıların birikmişliğidir onlar

dedim

birikenler cayır cayır ışıklardır

dalların suları gibi çekilirken

terk etmek mevsimi içinden

ruhundan usulca geçen

sessizlikle okşanmak kendiliğinden...