Bitiremediğim Şiir
Zamana yenilmiş saçlarım
Kır düşünce duygularıma
Baharlar sakladı kendini
Görülmüyor artık hayatın iz düşümü
Vefası bitmiş bağ bozumu bir an
Çığlık çığlığa şu an vedalaşmalarım.
Boran vurdu gülşenimize
Nazlı bir gonca güldü hayalde saklı kalan
Baldıran acısıyla kıvrılan düşlerim
Yağmurun kokusuyla sarıldı hayata.
Ruhumu esir tuttuğundan beri gece
Karanlık vurdu yaldızlı cümlelerime
Geceye rengini veren siyaha kırıldım
Dudaklarımda hasretin nağmeleri kor bir ateş
Gökyüzümde yalnızca y/hüzün saklı.
Ölüme susamış med cezirler, soluksuz bir zaman
Gölgeler boşluğunda upuzun kalmış bir anlamsızlık
Boş kalan çerçevede umudun izi saklı
Ölümsüzlüğü resmeder âmâ bir şair
Çocukça düşlerin rengarenk fırçasıyla
Zehirli ok misali saplandı usul usul yalnızlık
Yavaş yavaş beni öldüren kiralık katildir zaman
Kış güneşi misali varlığın, üşüyor hep yüreğim
Yarım kalan cümlem, bitiremediğim şiirsin.
21.08 2025 izmir