Bitmedi Şiirin

Ne sen kalırdın bakışlarımda

Nede sevdan aklımın ucunda

Bir damla gözyaşı bile dökmezdi

Dimdik kalırdı bedenim ayakta

Seyrime sabit kalp atışlarım olurdu

Olgunlaşmamış zihnimde

Ham bir meyve gibi bakmazdım tadına

Yalvarmazdım bulutlara ağlamasınlar diye

Bu kadar bağlanmazdım güneşe ve maviye

Hasret kelimesi hiç yer almazdı hayatımda

Öyle ya hasret için ikinci bir şahıs gerek

Ben bir başıma haykırarak yokluğuna

Yalnızlıktan şikâyet ederek yaşardım

Bir bilsen her güne yeniden başlamak

Ve her gün batımına yine diye uyanmak

Ama umut etmek bir evvel sonrasına

Tıpkı başlayınca biter sandığım bu şiir gibi

Her anın sonrasına seni sonlandırabilmek