Bitmeyen Gidiş

Yalnız bir kahve

Sıcaklığı ile buğuluyorum gözlerimi

Kirpiklerim bölüşüyor acılarımı

Rüzgara her çarpışta birer birer kayboluyor anılarım

Sevmeye kıyamadığım

Dağa yaslanıyorum bir nöbet vakti

Gökyüzü kan çanağı olmuş

Dağların etekleri titriyor

Salınıveriyor ağaçlar soğuk boşluğunda gecenin

Sessiz ağıdında üşüyor ellerim

Gözlerim ıslak, sırtım ıslak, ayaklarım ıslak

Kendi yağmuruna ıslanmışım meğer

Kendi gözyaşlarımda boğulmuşum

Bir dağ yamacında

Uyanırdım bir yolculuk vakti

Ayaklarım olmaksızın yürürdüm

Senin geçtiğin yollarda

Ve sonra bir yalnızlık çöker

Dağ karanlığa gömülürdü

Ben yüreğine dağın