Bitmeyen Kabus

Gecenin bir yarısı, kuşkulu bir uykuda

Duvarlar da şekildir, perde perde her fikir

Düşünceler düşüp de, yanarsa bir gün su da

Perde ardı gölgeler, her perde de belirir

Şahitlik eder sonra, marazlı bu oda da

Panjurlardan süzülen, ışığın da gecenin

Üstüme gelir sanki, ne var ise dünya da

Esiri olur ruhum ,bitmeyen işkencenin

Nakış nakış işlenmiş, çizgiler ile zaman

Aynanın karşısına, sürükler bedenimi

Arar puslu gözlerim, sığınacak bir liman

Okşar rüzgâr tadında, ruhsuz kalmış tenimi

Bitmeyecek bir kâbus, her gece ile gelen

Görürüm gözler açık, saklı içinde vehim

Ben miyim aynalar da, yoksa yaşarken ölen

Ölü mü diri miyim, söyleyin artık neyim