Bitmişlik

Saçlarına baktım annemin yine

Herşeyi anlatabiliyordu herkese

Siyah,gri ve beyaza doğru yükselen telleri,

Anlatıyordu yaşamdaki acımasız yeri...

Denizin rengine baktım yine

Bulutların ağlamasını gizliyodu kendi içinde

Denize rengini veren gökyüzü ise

susuyor oturuyordu sessizce

Güvercinimin kanatlarına baktım yine

Açılmış her iki tarafa uçacak yükseklere

Yüzü masum hüzünlü onunda yine

Uçtu göklere ağlayacak gökyüzüyle herhalde...

Ekinin duruşuna baktım yine

Dik değildi...Eğmişti boynunu bakıyordu yere

Taneleri ayağının yanına düşmüş...sere serpe

Oda kederini saklamamış üşümüş dikildiği yerde...

Savaşın gölgesine baktım yine

Ne karanlıklar bırakmış yüzbinlere

Dostluğu kaybetmiş insanlar içinde

Devam etmiş varlığını sürdürmeye...

İnsanlara baktım uzaktan yine

Çaba yoktu yaklaşmak gibi zaten hiçbirinde

Gördüm hissettim ağladım yine bende

Hayatımı görünce gerçek olmayan o yüzlerde...