Bittim Bir Aşkın İçinde...

Günler günleri kovalıyor

Ardın sıra bitmez bir kalabalık

Her şey ellerimin ucundan gidiyor

Söylenen her söz kulağımda çınlıyor

Gidişin ve hayatımın ortasında kalan çelişki

Durduğun sokaklar

Sessiz kaldırımların yalnızlık şarkıları

Aşkın amansız katilliği içinde

Sadece ölen aşkımız sanıyorsun

Bende bittim bir aşkın içinde...

Bunu hiç görmüyorsun...

Umutlarım kanlı bir yüzün portresi

Hayallerim faili meçhul bir cinayetin sanığı

Göz yaşlarım dalgalarda boğulan bir çocuk...

Hasretlerim hüzünlere bölündü...

Saatler artık sadece yalnızlığa ulaşıyor

Gün bitimlerinde bir alacakaranlık

Denizlerin fenerleri rehberlik yapamıyor artık

Ve aydınlatmıyor ay geceyi

Yıldızlardan resimler çizemiyorum artık

Yalnızlığın içinde tek aşkımız mı bitti sanıyorsun

Bende bittim bir aşkın içinde...

Sen görmesen de ...

Ağladım...

Yüreğimden kezzap misali akıp giden

Gözlerimde görünen o yaşlar

Yaktı bütün her şeyi görmediğim bütün duyguları

Tattığım bütün mutlulukları yaktı bir seferde

Düşlerim sönük kaldı artık sende...

Sevda kubbem devrildi ..

Mum ışığı da aydınlatamıyor artık aşkımızı

Hiçbir söz avutmuyor ve hiçbir melodi

Sen gittiğinden beri ..

İdamlık duygularım var artık..

İntihar kokulu hüzünler damarlarımda geziyor

Kessem aşk damarımı kanatsam bütün dünyayı

Biter misin bende...

Gider misin benden

Ah..!

Ah...

Bir bilsen sadece aşkımızın bitmediğini

Yalnızlığın fanusunda ölenin ben olduğumu

Bir bilsen seni nasıl sevdiğimi

Belki de yaşamaktan vazgeçersin böyle sevildim diye...

Şimdi ben bittim bir aşkın içinde...