Biyografi

Kanımı donduran korkular peşinde,

umut, hüzün ve korku aynı çehrede.

Kendimi tanıyamazsam ya derken aynı şekilde

ve korkarken sona doğru adımlarımda feryatlı gecelere.

Allah affeder mi? diye; yeniden ve yine...

Tövbesini de etsem huysuz renklerimin,

dizginlerim hayat elinde.

Ya bırakırsa diye korkuyorum beni cehennem dibine.

VE DAHA SONRA:

İçimde derinlerde bir yerlerde kalan huysuzluklar yerine;

sanki yeniden dönüyorum sarıya, yeşile ve pembeye;

sanki yeniden duyuyorum kalmışlarını hayatın;

mavi atlas yırtıldığında koşuyorum gece perilerine.

Ve soruyorum, soruyorum, soruyorum işte!

Neresindeyim hayatın? Ne kadar benim? Diye.

Olmam gerektiği şekilde, aynı çehremde

ne kadar ben olabiliyorum işte?