Biz..

kapalı kapılar ardından sızdı sevmişlik

karanlığın bir ucu sen, bir ucu bendim..

görünmezdi kapılar..

göremezdik..

unutulmuşluğumuz gecenin koynunda

uyumaktı bazı...

bazı alır götürürdü sevdanın sarhoşluğu

gecenin loşluğunda

uyanamazdık..

karanlıktı; koyu kopkoyu gece..

uzanırdı ellerimiz siyah boşluğa

yetişmezdi..belki bulamazdık..

aydınlatamadı sevmişlik gecenin iki ucunda

umarsız, boş, karanlıkta

konuşmadan susardık..

salıncaklarına kurulurdu yıldızlar

anlatırlardı tüm masallarını sevdanın

gecenin iki ucunda onlar

kahraman olamadılar

düşmandı kapılar hayatın koca kalesinde

topu tüfeği yetmezdi sevdanın

sinesine çekerdi olanları

biriktirir.. kararırdı.. gece...

karanlığın iki ucunda sadece

susar saklardık..