Biz Aşka İnandık

Hayat akıp gidiyor ellerimden

Ve ben yakalayamıyorum hayatı hiçbir yerinden

Biz aşka inandığımız için inandıramadık kimseyi kendimize

Bu yüzden yaralandı yüreğimiz her yerinden

Ve hep gözyaşları düştü payımıza,

Bilmem ki neden

Yine de bir umut perçinlenmiş duruyor yüreğimde

Yine de sevebiliyorum,

Sevilmeye değer bir şey gördüğümde

Yine de mutluyum,

Sevebildiğim için, sevilmesem bile, inadına

Ve yine de umutlar taşıyorum yarına,

Bu günüm dünümden karanlık doğsa da

Gülebiliyorum güneşe karşı

Ve yıldızlara karşı ağlayabiliyorum

Dimdik yürüyorum fırtınalarda

Yere düşen belki sırtımdaki ceketim oluyor

Ama düşürmüyorum asla yüzümü yere,

Güldürmüyorum kendimi kimselere

Çünkü sevebiliyorum hala,

Yaşamıyorum boş yere