Biz Bir Ölür Bin Doğarız

o henüz on dördünde taze çiçek fidanı

berkinimizi büyütemedik ellerimizde

biz istemesek de büyüdü acılarımız

ağır ağır geldik dünden bu güne

ellerinde ekmek vardı berkinin

gözlerinde gülücükler

vuruldu birden

önce ekmeği düştü

sonra gülücükleri savruldu yerlere

o

şimdi solgun bir çiçek

siz bilir misiniz efendiler

çiçeklerimiz düştükçe

dahada artar bizim gücümüz

şimdi gücümüz ellerimizde

ellerimiz yumuk yumruk

ellerimizde kırmızıdan siyaha dönüşen çiçekler

ve biz çiçeklerimiz için savaşırız ölürüz

tuz basarak yürürüz yaralarımızın üstüne

yine de düşmez yere yüzümüz

gem vuramayız isyanımıza, öfkemize, kinimize

artık basılmasın fidanlarımızın üstüne üstüne

siz bilir misiniz

buraları şimdilerde renkli çiçek tarlası

geçit vermeyiz puşta, aymaza, düzen baza

bu topraklar bizim efendiler

biz bir ölür bin doğarız

yaşadığımız ve savaşacağımız bu yerlerde