Biz Hüznü Sevdik Acıya Kardeştik Zaten

Kendimizdi gideceğimiz tek yer dünyada

Dudağımızda zehir bir ıslıkla dolaştık

Uzak yakın coğrafyalarda

Biz hüznü sevdik acıya kardeştik zaten

Çok gam soluduk çok dert biriktirdik

Yalnızlığımızı güzel kıldık

Kederle ördük kafiyelerimizi

Biz şiiri sevdik türküye yanıktık zaten

Ceketimizi sevdiğinizin üstüne attık

Bir mezar yeri kadar yerimiz oldu yeryüzünde

Oraya beyazlar kuşandık da girdik

Biz hayata uzak ölüme yakındık zaten