Biz Olmayı Özledim

Düşüyorum sevgili

oysa uzatsan ellerini

daha tutunmadan başarabilirim ayakta kalmayı

gitmelerinden yoruldum

gelmlerine muhtacım şimdi...

Evet bir gel desen

yada gelsen

gözlerinden bir damla mutluluk çalıp kendime

tüm hüzünlerime müebbet veririm bir kalemde...

Ah be sevgili

Ölüyorum şimdi

beni unuttuğun yerde nefes alamıyorum

boğuyor bu sensizlik beni...

Bu tanımadığım aydınlık korkutuyor beni

evet yanlış duymadın

senin o acımasız yüreğinin karanlığını

buz gibi ellerinde ısınmaya çalışmayı özledim...

Düşlerimi çalıyor sensizlikle doğan yarınlar

umutlarımı azaltıyor...

Ne var sanki

yüreğinin bir kenarında yaşatsan beni

yada izin versen

ben yaşatmaya çalışsam tekrar ikimizi...

Bizdik sevgili

Biz olmayı özledim şimdi...

şiirime sesiyle can katan BİRSU Hanıma çok çok çok teşekkür ediyorum...