Biz/den Mahşere

Biz'dik

Bizden sen çıktı, ben kaldı geriye

Ask gitti senden, benden öteye

Sessiz bir hüzün

Serseri bir acı

Mıh gibi çakılı kaldı gözlerde

İstesensen de silinmiyor değil mi hüzün ?

Umarsızca sarılsan da yalanlara unutulmuyor

Her geçen gün biraz daha yakıyor

Azar azar tükendiğini görmezden gelsen de

Öldürüyor

Ölüme tebessümle gideceğini düşünsen de

Boynunda asılı günahların ile

Yerin yok kara toprakta bile!

Haydi şimdi gülümse

Haydi şimdi söv gelmişine, geçmişine

Son kez hayıflan bizli günlere

Son kadehi azapta yudumla

Şerefsizliğinin şerefine !

Papatyalar yüzünü döndü güneşe

Kabusların da nefes alıyor

Gözlerinde cehennem azabını gördükçe

Divan_ı mahşeri bekliyor

Haram ettiğin hayatın bedelini almak için.