Bize Ağlayan Bir Melek Varmış

Soluduğum nefesmiş o

Suretimle uçup gitmiş

Oysa saflığımız vardı

Duygulara yıldız bırakmış

Esen bir yelden işittim

Ceketim üzerinde kalmış

Misâl-i ceren gibi

Suskunluğum gözlerinde

Benliğim nefesinde

Esaretin ensesinde

Neyim varsa almış

Şimdi sordum kendime

Dedim ona ki niye

Yollar engelmiş bize

Durduramazmış giden bir dize

Dağ olsa yıkılır

Umudun pençesinde

Duydum ki sonra

Bize ağlayan bir melek varmış

Beklenen gelecek

Düne inat yarınlar görülecek

İşte o melek o dakka o an gülecek

Yokluğunda tüketilen kahır

Düşe gerçeği giydirecek...