Bizim Mahalle
kedilerin bile uğramadığı
bir garip kenar mahalleydi bizimkisi...
gün doğmak istemezdi
yağmur ise tereddüt içinde kirli yağardı
saygı ve sevgi kapı önü paspas olmuş
yıllar önce küsmüşler görüşmüyorlardı
insan görünümlü insancıklar yaşardı ki
bu insancıklar kendileriyle bile küstü
kırk yıllık hatır uzun geldiğinden mi ne
komşuların sabah kahveleri olmazdı
fincanlar ''şey bizde kalmamış ta'' diye uzatılır
çoğu zamanda 'hay Allah bizde de kalmamış tüh' cevabı ile geçiştirilirdi.
can borcu, vefa borcu yerlerde sürünürken
esnaf toptancıdan, insancıklar esnaftan kaçar dururdu
bu yüzdendi köşe kapmaca kaçışmalar gün boyu
geceleri ise,
her renkten sanatçı ruhlar yaslanırdı mahallemize
gençler,
sprey boyalı duvar sanatlarıyla meşgulken,
alkolikler ise,
her makamdan nara atmalarıyla sahne alır,
doldururlardı geceyi
sporcu ruhları da unutmamak lazım
duvarlara tırmanıp, balkondan balkona atlama
kısa mesafeli engelli çanta kapkaçları vardı ki
rekorlara her gece yenisi eklenirdi.
çok güvenilir olduğundan mı yada olmadığından mı nedir,
güvenlik bile teğet geçerdi bizim mahalleyi
işte böyle bir kenar mahalleydi bizimkisi.
keşke,
'ülkemde, şehrimde bir tanedir benim mahallem ' diyebilseydim ...
...
k/ayıp ilanı:
mahallemizde, Aysel teyzenin mırnavı kaybolmuştur.
olay yeri inceleme, hiçbir tırnak izine rastlayamamış olup, şu ana kadar hiç bir fidye talebi de gelmemiştir.
tanıkların ifadesine göre,
Mırnavı en son köşe başındaki lahmacuncunun açılışından iki gün önce o civarlarda görmüşler.
Aysel teyze,
umudunu hiç kaybetmeden mahallenin son kedisi olan mırnavını otuz gündür aramaktadır.
duyan, gören ya da yiyenlerin Aysel teyzeye haber vermeleri rica olunur.